De Kanniet en Wilniet-kosten

Administratiekosten zijn helder, inkoopkosten ook. Opportiniteitskosten zijn voor sommige mensen al wat lastiger, maar ook nog wel te vatten. Voldoende kosten dus om over na te denken. Maar ik voeg er graag nog een aan toe. Een kostensoort waar weinig aandacht voor is: de KINFNAD-kosten.

Voorbeelden te over:

  • ik zóu eigenlijk overal LED-lampen in moeten draaien, want ik weet dat dat op termijn geld gaat opleveren
  • ik weet dat mijn verloop van mensen te hoog is in vergelijking met andere bedrijven in mijn sector en ik dus moet werken aan de verbinding van mij met hen, en van hen met mij
  • ik moet zonnepanelen echt eens overwegen, want met de huidige subsidieregelingen en wat ik dan voor mezelf kan opwekken zou dat toch rond te rekenen moeten zijn
  • we doen de processen al jarenlang hetzelfde in mijn bedrijf, terwijl het denken over efficiëntie en effectiviteit is doorgegaan, daar moet winst te pakken zijn
  • ik wil mijn bedrijf wel verduurzamen, om mee te gaan met de trend en kosten te besparen, maar al die vervelende groene types

KINFNAD-kosten (Kan Ik Nu Ff Niet Aan Denken) zijn kosten die je te veel maakt, omdat je er geen tijd voor hebt of maakt. Of omdat het je nu al duizelt als je denkt aan alle mogelijkheden die je voorgeschoteld zullen worden. Dan maar verder op de oude voet.

“Kanniet is dood, en Wilniet ligt op het kerkhof”, zei mijn vader altijd.

Maar op termijn zijn het KINFNAD-kosten (en zijn zelfs gevaarlijker broertje WINFNAD-kosten) die zagen aan de fundering van je bedrijf.

Jeroen van IJzerloo